nankörlere sözler
Bazı insanların gözleri doymaz, ruhları ise iyilikle asla iyileşmez.
Vefa bir karakter meselesidir; nankörlük ise sadece bir seviye ve algı sorunudur.
Nankörlük, kendisine verilen ekmeği yerken, fırıncıyı kusurlu bulanların işidir.
Kendi boşluğunu seninle doldurup, doyduğunda seni 'fazlalık' görenlerden uzak dur.
Yardımın ulaştığı an dost olanlar, yardımın bittiği an en sert yabancılara dönüşürler.
İyilik, nankör bir ruhun üzerinde emanet duran şık bir kıyafet gibidir; ilk fırsatta çıkarıp atar.
Birine dünyayı sunsanız bile, o sadece kendi avucundaki boşluğa odaklanır.
Nankörlük bir seçimdir ve bu seçimi yapanlar, yalnız kalmaya mahkûm karakterlerdir.
Bazı insanlar sırtını dayayacağı bir duvar arar, o duvar sen olduğunda ise üzerine yazı yazıp kirletmekten çekinmezler.
Beslediğin her duygu, nankör bir kalpte sadece birer atık haline gelir.
Karanlıktan çıkardığın insanlar, aydınlığa kavuştuklarında ilk senin karanlığını eleştirirler.
Vefasız insanın lugatında 'teşekkür' kelimesi, sadece yeni bir istek için kullanılan bir maskedir.
Biri için yaptığın yüz iyilik, yapmadığın tek bir 'hayır' ile bir anda silinir.
Düştüğünde kaldırdığın eller, güçlendiğinde seni itmek için sabırsızlanır.
Nankörlük, hafızanın değil, vicdanın iflasıdır.
nankörlere sözler devamı için sayfaları gezebilirsiniz:▼