racon sözler
Hasretin mermisi yok ama her gün kalbinin ortasından vuruyor insanı.
Görüş günü bitip de o camın arkasından el salladıklarında, her seferinde bir parçan daha içeride kalıyor.
Annemin duaları olmasa, bu duvarlar çoktan üzerime çökmüştü.
Bayramlar burada sadece takvimdeki bir rakam; asıl bayram sevdiklerine dokunabildiğin gündür.
Aile; düştüğünde seni tekmeleyenlerin arasında, ellerini sana uzatan yegâne limandır.
Evlat kokusunu özlemek, dünyanın en sessiz ama en derin sancısıdır.
Bize 'geçmiş olsun' diyen çok olur da, 'geçmişi geri getirecek' kimse olmaz.
Kardeşimin sesini sadece tellerin ucundan duymak, ruhuma atılan en ağır kelepçe.
Babamın sofradaki boş sandalyemle dertleştiğini bilmek, çekilen her cezadan daha zor.
Anamın gözyaşı, her parmaklıktan daha kalın; her demir kapıdan daha ağırmış.
Özgürlüğü anlat dersen; evinin önündeki kaldırımda bir dakika oturabilmek derim.
Burada günler geçmiyor, biz günlerin üzerinden geçip gitmeye çalışıyoruz.
Hapishane sadece taş binadan ibaret değildir; sevdiklerinden uzak kaldığın her yer gurbettir, hapistir.
Dışarıdayken kıymetini bilmediğin her adım, burada hayallerinin en büyük parçası oluyor.
Gökyüzüne bakmayı unuttuğun gün, gerçekten tutsak olmuşsun demektir.
Zaman burada akmıyor; sanki bir canavar gibi her gün ömrümüzden koca bir parça koparıyor.
Parmaklıklar sadece ellerini bağlar, asıl hapis insanın kendi içindeki bitmek bilmeyen vicdan azabıdır.
Özgürlük, cebindeki para değil; akşam olduğunda kapıyı içeriden kilitleyebilme lüksüdür.
Güneşi sadece pencerendeki demirlerin arasından görebiliyorsan, gökyüzü artık bir manzara değil, bir duadır.
Dört duvar arasında anlıyor insan; dışarıdaki sıradan bir nefesin aslında bir servet olduğunu.
Sabır burada sadece bir kelime değil; hayatta kalmak için tek dayanaktır.
Tecrübe dediğin, yediğin kazıkların ve kaybettiğin yılların toplamıdır.
İnsan düştüğünde anlıyor; kimin el uzattığını, kimin yolunu değiştirdiğini.
Hayat tiyatro dediler, bize hep en zor sahneleri, en karanlık rolleri verdiler.
Gençlik bir kuştu, biz onun kanadını kendi ellerimizle kırdık.
racon sözler devamı için sayfaları gezebilirsiniz:▼